Op de fiets naar Zweden: nog een tochtje

Door gastschrijver: Hans van Bokhoven

Een fietstocht naar Santiago de Compostella een jaar eerder was goed bevallen dus besloot ik nog maar eens zo’n tochtje te maken. Dit keer naar Rumskullahult in Zweden waar Frans en Annie een tweede huis hebben. Veertien dagen fietsen met een gemiddelde van 90 kilometer per dag en ik ben er.

Wasstraat

Wasstraat

Wel een bijzonder gevoel, de tuinpoort in Drunen achter je dicht trekken en op de fiets stappen: “op naar Zweden”. Het is mooi fietsweer: een vrolijk zonnetje en de wind in de rug. De eerste etappe brengt me naar Schaarsbergen. Op zoek naar een camping, tent opzetten (5 minuten), andere kleren aan en fiets-tenu uitwassenen dan… een welverdiend pilsje. Het zal een vaste ritueel worden de komende 14 dagen.

Van Schaarsbergen naar Harbrinkhoek vlak bij de Duits-Nederlandse grens. Vervolgens naar Löningen waar ik beland op een dagcamping bij het zwembad. Ik ben de enige campeerder; 2 euro per nacht. ‘s-Avonds ga ik voetballen kijken (het WK) in de plaatselijke Irish Pub. Duitsland wint met 1-0 van Frankrijk. Wat een feest.

Hertje

Hertje

Dan verder fietsen naar Bremen, Hamburg, Dahmen. Op 9 juli steek ik over naar Denemarken. Inmiddels is de wind gedraaid. Vol op de kop. Thuis leek het fietsen langs de kust zo aardig, maar met wind tegen had ik liever wat meer beschutting gehad. Zwoegen! Bovendien is er een eind gekomen aan de vrijliggende fietspaden. Lange rechte wegen waar de auto’s soms met 80+ langs je broek rijden. En later in Zweden rijd ik zelfs noodgedwongen stukjes snelweg in de bermstrook. Niet leuk; een volgende tocht beter plannen. Gelukkig zijn er ook prachtige vergezichten en stille bospaden waar je nog eens een hert betrapt.

Ik maak de tocht in mijn eentje. Dat is niet zo eenzaam als het lijkt. Okee, op de fiets heb je weinig aanspraak maar daar heb je dan ook niet zo’n behoefte aan. Maar zodra je stilstaat is er altijd wel iemand die met een blik op de zwaarbepakte fiets vraagt waar de reis naartoe gaat en waar je vandaan komt. Leuke ontmoetingen. En ‘s avonds op de camping sta je samen met andere pub-tent reizigers al snel een pan thee of een fles wijn te delen.

Via Kopenhagen naar Helsingor en dan de pont naar Helsingborg, een fietser kan er altijd bij. De 2de dag in Zweden begint het ‘savonds te regenen. En dat blijft zo de hele, hele lange volgende dag. Geen droge draad meer aan mijn lijf. Onder deze omstandigheden een tentje opzetten is geen optie en dus wordt het een hotel. Die zijn overigens dun gezaaid in dit deel van Zweden; uiteindelijk rijd ik die dag 140 kilometer voor ik in Alvesta het hotel binnenstap. Ik mag even 110 euro aftikken; vaak zit het mee en soms zit het tegen.

Aankomst Ängarna

Aankomst Ängarna

Het Zweedse landschap is verrassend mooi in zijn eenvoud. Blauwe luchten, groene bossen en gele koolzaadvelden. Vrijstaande huizen in rood, geel en wit, mooie architectuur. Heerlijk fietsen. En in elk plaatsje te minste één “loppis”.

De veertiende en laatste etappe verloopt voorspoedig. Een mooi zonnetje, rustige wegen in een licht glooiend terrein en na een laatste stevige klim van 1,5 km bereik ik het witte huis op de heuvel. Ze staan klaar met een fles champagne: “välkommen hem Hans”. Ik heb een prachtige reis achter de rug.

  • Route

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.